The Francais

Ik ben gek op high tea’s. Het is een prachtig moment om samen met vrienden of familie samen te zijn en onder het genot van heerlijke hapjes en thee bij te kletsen. Dit deed ik afgelopen maandag. Samen met wat familie van mijn vaders kant genoten we van mijn zelfgebakken lekkernijen. En ik benadruk het ‘zelfgebakken’, want eigenlijk probeer ik er altijd voor te zorgen dat alles zelf bereid is in plaats van kant en klare hapjes uit de supermarkt. Dat is voor mij een échte high tea.

Mijn ouders scheidden toen ik zeven jaar was en hierdoor heb ik een lange tijd de familie van mijn vaders kant niet gezien. De laatste tijd zie ik ze weer wat vaker en daar ben ik heel blij om. Dit komt onder andere door mijn initiatief om eens in de zoveel tijd een high tea voor hen te organiseren. Ik vind hapjes bereiden leuk, ik houd van mijn familie, dus: de perfecte combinatie is een high tea met familie.

Welke hapjes maakte ik dit keer?

De high tea deze week stond voor mij in het teken van de Franse sferen. Voor deze high tea heb ik de volgende (Franse) hapjes bereid:

  • brie op een stokje met appel en walnoot (en een druppel balsamicoazijn);
  • zalmsandwiches met kruidenkaas, avocado, alfalfa en honing-/mosterddressing;
  • vegetarische quiche met champignons en prei;
  • tomatensalade van tomaten uit eigen tuin met een vinaigrette van olijfolie, rode wijn azijn, honing, mosterd, peper en zout en rode ui;
  • crêpes;
  • eclairs;
  • macarons (gemaakt door mijn vriend).

Ik houd er niet zo van om op te scheppen, maar ik kreeg erg veel complimenten over de smaak van mijn hapjes. De waardering die ik mocht ontvangen van mijn familie was voor mij heel veel waard. Dat voelde als een fijn geluksmomentje.

Normaal houd ik ook altijd erg van de aankleding van de tafel. Ik had in eerste instantie de tafel buiten in mijn tuin helemaal netjes gedekt, vlak voordat mijn familie kwam. Alleen op dat moment begon het buiten ineens te regenen waardoor ik – zonder alvast een foto te hebben gemaakt – alles gauw naar binnen moest verplaatsen. Op dat moment kwam ook mijn familie binnen en dus koos ik ervoor om niet ook nog een tafelkleed e.d. op de tafel te leggen, omdat dit voor mijn gevoel even te veel gedoe was, en daardoor oogt het dus een beetje “kaal”. Maar ik moet zeggen dat het er eigenlijk nog steeds wel aantrekkelijk uit ziet zo. ‘Less is more’ zeggen ze tegenwoordig weleens, toch?

Liefs, Carmen